|
● تنها محدودنگری بورژوايی که اَشکالِ توليد سرمايهداری را اَشکالی مطلق — و لذا اَشکالِ ابدی و طبيعیِ توليد — ميپندارد ميتواند اين سؤال را که کارِ مولّد از نقطه نظر سرمايه چيست، با مسألۀ کار مولّد بطور کلی، يعنی اينکه چه نوع کاری بطور کلی مولّد است، مخلوط کند و اشتباه بگيرد؛ و لذا اين پاسخ را نشان عقل سرشار خود بپندارد که هر کاری که اصولاً چيزی توليد ميکند، هر کاری که به هر شکل ثمری به بار ميآورد، به همين اعتبار کار مولّد است.
به قرائت اين نوشته (و مقدمۀ منصور حکمت به آن) گوش بدهيد!
|
